Ooit afgevraagd wat de aller-allerslechtste film was? Sinds 20 oktober is er geen enkele twijfel meer mogelijk, want toen ging de film 'I Love Dries' in première. Dat dit niet in chocoladeletters op de voorpagina's van alle kranten stond vermeld is te begrijpen, als je de onderstaande tekst even op je in laat werken. (En néé, het is geen hoax.)

Ja, je moet toch wat als je marketingbureau nagenoeg onvindbaar is op Google. Dan ga je maar de publiciteit zoeken. Met iets 'revolutionairs' als de QR-code, bijvoorbeeld.

Maak met de camera in je gsm een foto van een soort streepjescode. De browser in de telefoon roept vervolgens automatisch een website op. In Japan is dit al volledig ingeburgerd maar in Nederland is het gloednieuw. Dat zegt Michel van Velde van het Utrechtse bureau One Shoe. Hij introduceerde de zogenoemde Quick Response-code (QR) in Nederland. De code is een vierkante afbeelding van een blokjespatroon. (Nu.nl)

Gloednieuw? De QR-code kun je in Nederland beter beschrijven als een flop. Twee jaar geleden, toen ik op de Hogeschool van Amsterdam kwam, werd er daar soms gebruik gemaakt van de code. Daar zijn ze mee gestopt, want: niemand die weet wat die vreemde vierkante blokjes voorstellen. Gloednieuw? Niet echt, dus. Wat niet wegneemt dat de QR-code een leuk idee is.

Onze Taal (een blad voor mensen die geïnteresseerd zijn in taal, schijnt erg interessant te zijn maar niets voor mij) heeft elke dinsdag een column op Nu.nl over interessante taalfenomenen. Vandaag een stukje over al dan niet bedoelde woordspelingen in nieuwskoppen. Erg grappig.

Heel vaak gaat het ook duidelijk per ongeluk fout. Zo gaf busbedrijf Connexxion volgens een krant onlangs een "riante vertrekbonus aan bestuurder", de ME "trad op bij Turks feest" en indianenstammen in de Amazonebossen sloegen op de vlucht voor "kappers".

En een huishoudelijke mededeling als toetje: ik ga m'n weblog maar eens wat vaker bijwerken, het is nu een beetje een trieste bedoening hier.