Er wordt op mijn weblog vrij nog steeds vaak gediscussieerd over complottheorieën. Of nouja, een discussie is het niet echt, eerder een theekransje van gelijkgestemden. Ik heb me er allang uit teruggetrokken, want discussie is feitelijk onmogelijk: de enige mogelijkheid om door de heren complotdenkers niet uitgemaakt te worden voor 'mak schaap' is kritiekloos alle complottheorieën te aanvaarden, als een eh... mak schaap.

Maar steeds vaker gebeuren er zo van die dingen die ervoor zorgen dat ook ik bang wordt van de overheid. Die eigent zich namelijk maar al te graag veel te veel bevoegdheden toe. Zoals het vastleggen van de groei van schaamhaar bij kinderen.

Het was inderdaad een beetje stemmingmakerij van de VVD, want de groei van schaamhaar blijkt al langer te worden gecontroleerd. (Ik kan me niet herinneren dat er ooit een dokter geïnteresseerd is geweest in mijn schaamhaar, maar dat terzijde.) Maar het wordt een ander verhaal als je het ook echt vast gaat leggen. Als een dokter bij een controle alarm slaat als er iets mis is met de groei van schaamhaar - ik ben geen schaamhaarkenner, dus ik weet niet wat er fout zou kunnen gaan - is dat een totaal andere wereld dan van elk kind vastleggen hoe het er daar beneden uitziet.

En dat hebben we het nog niet gehad over de OV-chipkaart, een database met alle vingerafdrukken, het Electronisch Patienten Dossier, de bewaarplicht voor internetproviders... en ga zo maar door. De overheid bewijst steeds opnieuw dat het begrip 'privacy' niet haar woordenboek voorkomt.

Al die complotdenkers, die zich zo druk maken om abstracte begrippen als 'De Nieuwe Wereldorde' (volgens complotters verantwoordelijk voor al het kwaad in de wereld, maar ze slagen er niet in het begrip te definiëren) en er heilig van overtuigd zijn dat Bush en consorten achter de aanslagen op het WTC zitten, zouden zich hier eens wat meer druk om moeten maken. De dreiging van het anti-privacybombardement van de overheid is namelijk een stuk reeëler dan dat stomme gewauwel over ufo's, graancirkels en chemtrails.

Sinds ik afgelopen donderdag mijn stembiljet per post kreeg, kijk ik er af en toe even naar om het vervolgens maar weer weg te leggen. Het is alsof een stem ergens diep in mij tegen me murmelt: 'je moet stemmen, dat is een morele plicht... ofzo.' Maar zodra ik de kandidatenlijst erbij pak, verdwijnt al mijn motivatie als sneeuw voor de zon.

Toch zonde. Mag ik eindelijk stemmen (bij de vorige verkiezingen, twee jaar geleden, was ik nog 17), doe ik het niet. Maar ja, wie of wat zou ik moeten kiezen? Ik heb geen flauw idee.

Kies ik 'Groen Waterland', 'Gewest NH/U KNSB', of 'Water Natuurlijk?' Ga ik voor 'Boeren Burgers Waterbelang', 'de Algemene Waterschapspartij' of 'Lijst bedrijfsleven Meer met Water?' Of wordt het toch een landelijke partij - wat zeggen politieke opvattingen eigenlijk over waterbeheer?

Ik weet het al: ik ga niet stemmen.

Van het weekend startte ik voor het eerst sinds tijden mijn Windows-installatie op, omdat ik even iets in Adobe InDesign moest openen. (Voor dagelijks gebruik heb ik Ubuntu, een aanrader.) Na het aanmelden begon mijn virusscanner (AVG) meteen te piepen: virus gevonden. Zonder nadenken op 'heal' geklikt, verder geen aandacht meer aan besteed.

En toen wilde ik later nog eens in Windows opstarten - maar dat ging niet. De computer herstartte elke keer tijdens het opstarten van Windows. Wat blijkt: het bestand dat m'n virusscanner dus heeft verplaatst naar zijn quarantaine-map, is een redelijk onmisbaar systeembestand. Namelijk 'system32.dll', even voor de nerds onder ons.

Ik ben niet de enige met het probleem: iedereen met AVG Antivirus heeft er last van, tenzij je het venster hebt weggeklikt of je virusscanner niet hebt geupdate. Dus mocht je computer sinds afgelopen zondag niet meer op willen starten, dan weet je nu waarschijnlijk de oorzaak. En hier een forumtopic waarin ook oplossingen worden geboden.

Morgenochtend moet ik om zes uur opstaan, maar voor één keer vind ik dat niet erg. Want dan kan ik namelijk meteen checken wie het nou eigenlijk wordt: Obama of McCain. Niet dat het nog niet duidelijk is wie er gaat winnen, maar niemand die het durft te zeggen, want dat is de goden verzoeken en je weet het natuurlijk maar nooit. Dus doen we met z'n allen net alsof het reuzespannend is, terwijl iedereen al weet dat Barack 'Change' Obama de volgende president van de Verenigde Staten is.

Maar tóch... het zal toch maar zo zijn dat de opkomst tegenvalt, of iets dergelijks, en McCain op het nippertje wint. Die angstige gedachte maakt deze verkiezingen toch nog spannend, want het kán altijd. Hoe moeilijk dat ook voor te stellen is.

In ieder geval genoeg reden voor mij om morgenochtend meteen de tv aan te zetten en Teletekst op te zoeken. Want nu wil ik het weten ook.