
In de toiletten in de Hema te Alkmaar, geplakt op de handen-droog-doekjes-houder (ik weet er even geen beter woord voor). Een rare tekst. Is het po�zie? Is het analfabetisme? Ik ben er nog niet over uit...

'Ik was verbijsterd dat de Nederlandse media uitpakten met ijspret, terwijl in Gaza bommen vielen'
Fouzia Aharchaoui
In de Groene las ik bovenstaande uitspraak, van een mevrouw die sinds eind december Palestina-acties organiseert in Amsterdam. Het betreffende artikel ging over de betrokkenheid van Nederlandse moslims bij de Isra�lische aanval, en natuurlijk heeft mevrouw Aharchaoui gelijk als ze zegt dat de Gaza-oorlog veel belangrijker en ernstiger is dan een beetje gestuntel op ijzers.
En dat geldt ook voor heel veel andere dingen. Oorlogen, zelfmoordaanslagen, moorden... een beetje olijk geschaats stelt er weinig bij voor. Maar toch. Wie zou het journaal nog aanzetten als het van begin tot eind uit pure, verschrikkelijke, bittere en eindeloze ellende bestond? Ik in ieder geval niet.
Ik lees de krant en opiniebladen, ik volg het nieuws, en ik blader om de zoveel uur even door Teletekst. Maar ik laat mijn leven niet door nieuws beheersen. (Althans, dat denk ik zelf, maar als ik de vorige zin nog even nalees begin ik toch te twijfelen.) Het komt er in ieder geval op neer dat ik alle verschrikkelijke gebeurtenissen op een gegeven moment naast me neer leg en iets heel erg l�uks ga doen, bijvoorbeeld een film kijken, of de kroeg leegzuipen, of een spel spelen, of iets anders - als het maar niets te maken heeft met Gaza, de kredietcrisis, Darfur, het broeikaseffect, Dendermonde of iets anders waar je de kriebels van krijgt.
Misschien is het hypocriet: lol hebben terwijl elders bommen vallen. Maar ja, wat moet je dan? Je je hele leven kut voelen omdat er erge dingen gebeuren? Het is een optie, maar je bereikt er zo weinig mee. Geen ��n Palestijn (of Afghaan, of Irakees, of inwoner van Darfur) die zegt: goh, wat fijn, nu voelt m'n leven weer iets beter.
En daarom is het helemaal nog niet zo gek dat het journaal wat schaatsende mensen laat zien. Je moet je ogen zeker niet sluiten voor de verschrikkelijke dingen die er gebeuren, maar het is al even stom om de l�uke dingen dan maar te negeren. Want het leven is al zo kort.
Vanmiddag een iPod Nano gekocht, want m'n oude mp3-speler (een Creative Zen) ben ik kwijtgeraakt. Na 'm een middagje gebruikt te hebben, weet ik weer aan welke zaken ik me aan ergerde met mijn eerste-generatie iPod Nano...
En zo heb je nog wat van die kleine ergernissen, zoals het enigszins onoverzichtelijke instellingen-menu. En t�ch heb ik geen spijt van mijn aankoop. Want het scrollwheel van de iPod blijft d� perfecte manier om door je muziekcollectie te scrollen, en het ding ziet er erg mooi uit.
Ik wou dat ik iets kritischer was, maar helaas: ik ben dolblij met de iPod waar ik me al de hele middag aan erger.
Ik zal het eerlijk toegeven: ik heb me woensdag meteen aangemeld als lid van Powned, de publieke-omroep-in-wording van GeenStijl. Niet omdat ik nou zo'n fan ben van GeenStijl, of omdat ik denk dat het Mediapark 'flink opgeschud' moet worden zoals GeenStijl belooft te doen. Nee, ik ben lid geworden omdat ik wil dat het ze lukt. Als Andries Knevel een plekje krijgt bij de publieke omroep, dan verdient Rutger Castricum dat ook.
Ik ben niet tegen de publieke omroep, integendeel: ik denk dat het publieke bestel noodzakelijk is om het televisie-aanbod boven het Dancing with the Stars-niveau uit te laten stijgen. Maar een publieke omroep moet er wel voor iedereen zijn, en dat is het nu niet. Wat GeenStijl doet op internet wordt nu nog niet echt gedaan bij de publieke omroep. BNN komt misschien in de buurt, maar is vooral gericht op jongeren en doet weinig met nieuws en actualiteiten (programma's als 'Lijst 0' uitgezonderd). En dat is zonde, niet alleen omdat de mensen die nu buiten de boot vallen gewoon meebetalen aan de publieke omroep, maar ook omdat we op deze manier heel veel mooie televisie mislopen. Zeg nou zelf, GeenStijl op tv, dat wordt interessanter dan alle uitzendingen van Het Elfde Uur bij elkaar.
En wat horen we NPO-baas Henk Hagoort (ex-directeur van de EO) dan zeggen? Dat het aantal publieke omroepen beperkt moet worden. Anders dreigt 'bestuurlijke chaos'. Kan best, maar het zou verschrikkelijk jammer zijn als GeenStijl het om die reden niet haalt met zijn publieke omroep. 'Powned' (de naam is dan wel weer een beetje jammer) zou het publieke bestel een stuk diverser maken, iets wat over Hagoorts eigen EO niet valt te zeggen.
Aruba is niet corrupt, ik moet me inhouden om je niet kapot te slaan!
Aldus de 'chef protocol' van Aruba, Eric Brete, tegen PVV-Tweede Kamerlid Hero Brinkman. Ja, hij komt op deze manier wel erg overtuigend over. Alle verhalen over corruptie op Aruba zijn nu definitief ontkracht. Iedereen is het er over eens: Aruba is een democratisch paradijs. Hulde!
Ja, of niet dus. Wat een idioot.

En toch vond ik '2008' leuker klinken.