Vanmorgen zag ik in de trein een exemplaar van De Pers liggen, met op de voorpagina een opvallend artikel, gekopt: 'Wilders burgemeester Den Helder.' Hm? Wat?

PVV-leider Geert Wilders is de meest waarschijnlijke opvolger van VVD'er Stefan Hulman als burgemeester van Den Helder.

Kringen rond het kabinet bevestigen dat premier Balkenende persoonlijk grote druk uitoefent op de Helderse gemeenteraad om Wilders voor te dragen. Den Haag wil af van de electoraal levensgevaarlijke leider van de PVV (in sommige peilingen inmiddels de grootste partij), Wilders zelf zou schoon genoeg hebben van de beveiliging waarmee hij moet leven en op zoek zijn naar een betrekkelijk rustige publieke functie. Op het Binnenhof wordt gesproken van een 'herenakkoord' tussen de twee.

Ik gok op een 1 april-grap. Wel een beetje een flauwe, die ook nog eens een dag te vroeg is geplaatst. Als je dan toch een 1 april-grap in je 'serieuze kwaliteitskrant' wil plaatsen, zorg dan voor een �cht grappig verhaal. En doe het op de juiste datum!

Movable Type, het weblogsysteem dat mijn blog draaiende houdt, maakt standaard gebruikt van statische pagina's om artikelen te publiceren. Dat betekent dat er voor elk artikel een eigen pagina wordt aangemaakt. Daarin verschilt het van bijvoorbeeld Wordpress, dat voor elke bezoeker de pagina 'live' opbouwt.

Allebei die methodes hebben hun voor- en nadelen. Een statische pagina kan kant-en-klaar geserveerd worden als hij wordt opgevraagd: er hoeft niets uit de database te worden gehaald en er hoeft geen programmeercode uit te worden gevoerd. Dat is lekker snel voor de bezoeker, en er wordt weinig rekenkracht van de server gevraagd. Maar het nadeel is dat als je een wijziging door wil voeren op alle pagina's, bijvoorbeeld omdat je een link wil plaatsen naar een andere weblog, al die pagina's stuk voor stuk opnieuw opgebouwd moeten worden. Elk artikel, elk archief, en elke andere losse pagina moet opnieuw worden gegenereerd. En dat kan even duren.

Ik heb nu zo'n 372 artikelen, 24 archieven en nog wat losse pagina's. Die moeten dus allemaal opnieuw gegenereerd worden als ik iets verander in de code. Vanmorgen kwam ik er achter dat dat nu toch wel lang begon te duren: twee minuten en tien seconden voordat alle pagina's waren vernieuwd. Dat werd me toch een beetje teveel.

Daarom heb ik een beetje lopen spelen met Cacheblock, een Movable Type-plugin die zorgt voor tijdwinst bij het publiceren door delen van je code - die je zelf moet specificeren - ��n keer uit te voeren en die daarna te hergebruiken voor de overige pagina's. (Ik hoop dat ik het een beetje goed uitleg, da's niet mijn sterkste punt.) De tijdwinst bedraagt tot nu toe slechts een halve minuut. Dat kan denk ik beter, dus als ik mijn nieuwe layout door ga voeren ga ik me er eens flink op storten.

Best leuk, een beetje klussen aan je weblog en je een gigantische nerd voelen.

Zoals ik schreef ben ik afgelopen zaterdag naar Slumdog Millionaire geweest. En ik kan er kort over zijn: het is een hele goede film - dat mag je ook wel verwachten met acht Oscars. Met Salman Rushdie, die de film afkraakte, ben ik het dus niet eens.

Oh, en wat betreft dit:

Hij [Salman Rushdie] vroeg zich af hoe het kan dat de personages zich bijvoorbeeld van de ene sc�ne in de andere scene 1.000 mijl verderop bevinden en plots vlakbij de Taj Mahal opduiken, en hoe ze in India aan wapens kunnen komen.

Dat van die Taj Mahal is perfect te verklaren - maar daarvoor moet je de film zelf maar gaan kijken. En ik moet zeggen dat ik niet erg goed heb gelet op de wapens, maar het lijkt me dat die in India niet moeilijker te krijgen zijn dan in andere landen.

Google Street View is nu ook in Nederland gelanceerd, maar jammer genoeg zijn alleen Amsterdam, Rotterdam en Groningen nog maar digitaal te bewandelen. Maar ik denk dat daar verandering in gaat komen, want ik fietste vandaag in Heerhugowaard achter een zwarte auto waarop een grote camera was gemonteerd. En het was niet de grijzige auto van Cyclomedia, die werkt voor sites als Funda, dus ik denk dat de auto op pad gestuurd was door Google. Misschien dat we binnenkort dus ook andere dorpen en steden kunnen bewonderen op Google Street View.

Morgen ga ik trouwens naar Slumdog Millionaire, de film die acht Oscars heeft gewonnen maar die is afgekraakt door Salman Rushdie.

Salman Rushdie is niet te spreken over de met Oscars overladen film Slumdog Millionaire. ‘De film stapelt de onwaarschijnlijkheden op elkaar’, zo zei hij tijdens een lezing in Atlanta.

Hij vroeg zich af hoe het kan dat de personages zich bijvoorbeeld van de ene sc�ne in de andere scene 1.000 mijl verderop bevinden en plots vlakbij de Taj Mahal opduiken, en hoe ze in India aan wapens kunnen komen.

Dat van die Taj Mahal vind ik ook apart. Ik ben benieuwd hoe de film is, en dat Salman Rushdie een azijnpisser blijkt te zijn, want anders is het een beetje zonde van m'n avond.

Soms vraag ik me af wat er eigenlijk leuk is aan het bijhouden van een weblog. Ik zit nu al tien minuten te peinzen over wat ik moet gaan schrijven. Twitteren is voor mietjes? Josef Fritzl is een monster? De winter is kut (want koud)? In Itali� mag je lul zeggen tegen je baas? Ik heb serieus overwogen om er een stukje aan te wijden. Niet omdat ik nou een bepaalde urgentie voel om over die onderwerpen te schrijven, maar omdat ik mijn weblog moet vullen. Want als ik minder schrijf, merk ik dat de bezoekersaantallen zakken en er minder wordt gereageerd. En een weblog bijhouden blijft natuurlijk alleen echt leuk als je stukjes daadwerkelijk worden gelezen.

Maarja, wat als je niet meer weet waar je over wil schrijven? Dan heb je twee keuzes: je stopt met je weblog, of je gaat de zaken anders aanpakken. Stoppen lijkt me niets, want ik weet zeker dat ik heimwee krijg naar mijn weblog. Ik heb al vaker weblogs gehad, en elke keer nadat ik gestopt was met webloggen kreeg ik spijt. Dat ga ik dus niet doen.

Wat ik wel ga doen: de zaken anders aanpakken. Een andere manier van schrijven (persoonlijker, minder fel en betogend) over andere onderwerpen (ook de meer alledaagse), en een nieuwe layout. Geen halfslachtig opinieweblog meer, maar een persoonlijk weblog met hier en daar een mening. Dat ik daardoor wel erg dicht in de buurt kom van een lifelogger, iets wat ik altijd heb vermeden, neem ik voor lief.

(De nieuwe layout zal overigens nog wel even op zich laten wachten, want daarvoor heb ik het nu simpelweg te druk. Ik denk dat ik 'm eind april of begin mei online kan zetten.)

Stel je eens voor: een Tweede Kamerlid discussieert over het aantal doden dat Hitler op zijn geweten heeft. Hij noemt een laag aantal, iemand verbetert hem, en hij reageert met: 'ja, ik zie wel eens een jood over het hoofd, het zijn er zoveel!' Wat zou er gebeuren met die man?

Ik denk dat hij z'n partij uitgezet zou worden - en terecht. Dus de VVD weet wat haar te doen staat, nu flapuit en Kamerlid Arend-Jan Boekestijn de volgende bizarre opmerking plaatste op Twitter. Niet over het aantal doden door de Holocaust, maar over het aantal doden dat viel onder Mao.

(Bron: 925.nl)

Afgelopen zaterdag kocht ik de NRC. In de zaterdagbijlage stond een column van Joost Zwagerman; ik heb 'm overgeslagen. Het artikel ging over integratie, en er is een moment waarop een mens geen columns over integratie meer kan verdragen. Tuurlijk, dat hele integratiedebat is hartstikke belangrijk, maar ik dacht zomaar dat de wereld ook wel zou blijven draaien als ik een column van Joost Zwagerman oversloeg.

Net heb ik 'm toch maar even gelezen; het bleek de laatste column die Joost Zwagerman zou schrijven voor NRC. De krant heeft 'm ontslagen als columnist. Waarom? Omdat-ie te rechts is, zegt GeenStijl. 'Afshin Ellian zou wel eens de volgende kunnen zijn', schrijft de site. Ik ben benieuwd. Als Afshin Ellian ook zijn column op moet geven, tja, dan begint het zaakje inderdaad te stinken. Nu is het nog een beetje voorbarig om conclusies te trekken.

En ach, 'te rechts'? Theodor Holman is columnist van de Groene Amsterdammer, en zijn opvattingen stroken ook lang niet altijd met het medium waar hij voor schrijft. Een beetje krant of tijdschrift moet daar tegen kunnen.

De website van nrc.next is helemaal omgegooid. En dat was wel nodig ook, want wat de website tot vandaag uitstraalde was hoofdzakelijk: schoenmaker, blijf bij je leest. Wie een goede krant (want dat is nrc.next) kan maken, is niet automatisch ook in staat om een goede website neer te zetten - zo bleek.

Het was een onoverzichtelijk zooitje. Nieuwsberichten stonden tussen columns en hoofdcommentaren - en dat is niet alleen onlogisch ingedeeld, je mag van een kwaliteitskrant ook verwachten dat ze meningen en feiten gescheiden houdt. Artikelen uit de krant werden regelrecht op de website gepleurd zonder bewerking, terwijl schrijven voor internet iets heel anders is dan schrijven voor papier. De site was slecht vormgegeven, de tekst was niet prettig leesbaar en de navigatie was bedacht door iemand met weinig verstand van usability - als de navigatie �berhaupt al bedacht was en niet per ongelukkig toeval tot stand was gekomen, want er zat niets in dat je als logica zou kunnen bestempelen.

Kort samengevat: de website paste totaal niet bij de krant, die juist uitstekend in elkaar zit. Gelukkig zag de redactie dat zelf ook; sinds vanmorgen is de website van nrc.next een nieuwsblog. Nu hopen dat nrc.next zich hiermee w�l kan onderscheiden op internet, zoals het op papier al doet.

En dat wordt een opgave, want er zijn nogal wat weblogs.

Het is maart! En dat betekent niet alleen dat de winter godzijdank bijna voorbij is, maar ook dat er weer nieuwe South Park-afleveringen aankomen. Woensdag de eerste aflevering van seizoen 13, genaamd The Ring. Er staat al een preview online. Ik ben benieuwd...

Er zijn vast slechtere bedrijven om jezelf aan te verkopen: ik noem de criminelen van Apax. Nee, die Van Thillo lijkt me eerlijke man, met een liefde voor kranten. Een harde, dat wel, maar het is wel de man die Het Parool en De Morgen van de ondergang heeft gered - laatstgenoemde mag dan zijn economie- en sportberichtgeving onttrekken van een andere krant, en er dreigen ontslagen, maar zonder Van Thillo was de krant al gestorven.

Ik denk dat het dus zeker niet slecht is dat PCM eigendom wordt van de Persgroep. Waar ik me wel sterk over verbaas: de prijs. 100 miljoen? Dat is toch een schijntje?

Let wel, voor dat geld krijgt Van Thillo:

• vier landelijke kwaliteitskranten, te weten NRC Handelsblad, nrc.next, De Volkskrant en Trouw,
• een deel van AD Nieuwsmedia, waar PCM samen met Wegener eigenaar van is,
• De NL-bladen (NL10, NL20),
• Kidsweek en Kidsweek Junior,
• Zes uitgeverijen van boeken: A.W. Bruna Uitgevers, De Boekerij, Het Spectrum, J.M. Meulenhoff, Standaard Uitgeverij en Unieboek,
• ThiemeMeulenhoff, dat educatieve boeken en dergelijke uitgeeft,
• advertentiebedrijf PCM Media,
• een stuk of 25 lokale huis-aan-huisbladen,
• de drukkerijen van PCM Grafische Bedrijven,
• en tot slot het bedrijf dat de distributie van de PCM-kranten verzorgt.

En dat voor 100 miljoen. Ik heb geen idee hoe je de economische waarde van een bedrijf berekent, maar m'n instinct zegt: dat is absurd weinig.